
Η ενθρόνιση του νέου ηγουμένου της Αγίας Αικατερίνης του Σινά κ. Συμεών σηματοδοτεί την ολοκλήρωση μιας μακράς- για τα δεδομένα της μοναστικής κοινότητας- περιόδου εσωστρέφειας και αναταραχής που επικρατούσε εντός κι εκτός των τειχών της Μονής επί των τελευταίων ημερών του παραιτηθέντος αρχιεπισκόπου Δαμιανού. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ένα ακόμα απαραίτητο βήμα για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων μεταξύ Αθήνας και Καΐρου όσον αφορά το καθεστώς και τη λειτουργία του ιστορικού μοναστηριού, καθώς πλέον ο κ. Συμεών είναι ο επίσημος συνομιλητής της αιγυπτιακής πλευράς και αυτός που- αφότου λάβει την αιγυπτιακή υπηκοότητα- θα υπογράψει τη συμφωνία που θα καθορίσει το μέλλον της Μονής.
Η ιστορική στήλη του Βήματος στο inbox σου
Γίνε μέλος του καθημερινού newsletter που αποκαλύπτει όσα συμβαίνουν στο πολιτικό παρασκήνιο και απόκτησε πρόσβαση σε αποκλειστικό περιεχόμενο.
Αλλαγή, όμως, φαίνεται ότι υπάρχει και στη θέση περί σύστασης Νομικού Προσώπου της Μονής και στην Αίγυπτο, όπως έπραξε το περασμένο καλοκαίρι η ελληνική Πολιτεία, καθώς το Κάιρο δεν αναγνωρίζει τέτοιου είδους δικαιώματα σε θρησκευτικές κοινότητες επί αιγυπτιακού εδάφους. Η Αθήνα αναζητεί τρόπους διευκόλυνσης της εγκαταβίωσης των μοναχών στο Σινά, οι οποίοι έως σήμερα αναγκάζονται να ανανεώνουν κάθε χρόνο την άδεια παραμονής τους στη χώρα.
Έτερο μείζον ζητούμενο αμφότερων των πλευρών αποτελεί η διατήρηση των στρατηγικών σχέσεων στο υπάρχον, άριστο επίπεδο καθώς η εμπειρία της ψύχρανσης- στα όρια της διπλωματικής κρίσης- του περασμένου καλοκαιριού ουδένα ωφέλησε. Για την Αθήνα ήταν δύσκολο να ανεχθεί το δικαστικό τετελεσμένο που επιβλήθηκε από το Κάιρο, με δεδομένο μάλιστα ότι οι κ. Μητσοτάκης και Σίσι είχαν συμφωνήσει στο περιθώριο του πρώτου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας στην ελληνική πρωτεύουσα ότι το θέμα της Μονής θα λάμβανε ταχέως αίσιο τέλος. Όσο δε για το καθεστώς Σίσι, δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να συνεχιστεί η ευθεία αντιπαράθεση με την ελληνική κυβέρνηση, την ώρα που το Κάιρο αναζητεί διαρκώς διαύλους επικοινωνίας για την ενίσχυση των ευρωαιγυπτιακών σχέσεων και κυρίως τη στήριξη της οικονομίας με πόρους από τις Βρυξέλλες.
Η Αίγυπτος δε αποτελεί αναπόσπαστο κρίκο στην πολύπλοκη γεωγραφία της Ανατολικής Μεσογείου και δύναμη κινείται στην ευρύτερη περιοχή με πυξίδα το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως άλλωστε και η Ελλάδα. Οι δύο πλευρές συνδέονται με τη συμφωνία οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (Αύγουστος 2020) δια της οποίας αμφισβητείται εμπράκτως το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η Αθήνα, τέλος, βλέπει στο Κάιρο έναν δυνητικό συνοδοιπόρο στην προσπάθεια δημιουργίας του πενταμερούς σχήματος συνεργασίας στην περιοχή με απώτερο στόχο τη διευθέτηση του ζητήματος των θαλασσίων ζωνών.
