Γράφει ο Γιώργος ΠαντάκηςΜια κίνηση συμβολική, αλλά καθόλου τυχαία. Στην Ανατολή τα σύμβολα μετράνε. Και το σύμβολο ήταν σαφές: χαμηλή πολιτική βαρύτητα, χαμηλές απαιτήσεις, χαμηλό κόστος.Όμως η εξωτερική πολιτική δεν είναι βιτρίνα, ούτε οι ελληνοτουρκικές σχέσεις λύνονται με συμβολικές υπογραφές όταν τα μεγάλα ζητήματα αποφεύγονται συστηματικά.και μπλοκάρει την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου προς τα ελληνικά νησιά, απαγορεύοντας τη διέλευση από περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας.Είναι σταδιακή εμπέδωση τετελεσμένων.Ο πραγματικός του στόχος δεν ήταν ούτε η φιλία ούτε ο διάλογος.
Ήταν να πιέσει την Ελλάδα να πάψει να τον μπλοκάρει από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE, ώστε η Τουρκία να εξασφαλίσει χρηματοδότηση και στρατηγικά οφέλη.η ελληνική κυβέρνηση έδειξε ότι «συνομιλεί»,
η τουρκική ηγεσία έδειξε ότι «δεν υποχωρεί».
Η ουσία, για άλλη μια φορά, απουσίαζε.«Τι θέλετε, πόλεμο;»Λες και η υπεράσπιση κυριαρχικών δικαιωμάτων ταυτίζεται με πολεμοκαπηλεία.
Λες και η διπλωματία ασκείται μόνο με υποχωρήσεις.Η συνάντηση στην Άγκυρα δεν ήταν βήμα ειρήνης ούτε ένδειξη ισχύος. Ήταν ένα επικοινωνιακό άλλοθι για μια κυβέρνηση που φοβάται τη σύγκρουση περισσότερο απ’ όσο φοβάται τη σταδιακή απώλεια εθνικού χώρου.