Μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη στο Νότιο Καύκασο αναμένεται να αναθεωρήσει όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για την ιστορία του σιταριού και, κατ’ επέκταση, του ψωμιού
Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό PNAS, το σιτάρι που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ψωμιού εμφανίστηκε πριν από περίπου 8.000 χρόνια στη σημερινή Γεωργία. Η εμφάνισή του προήλθε από φυσική διασταύρωση εξημερωμένου σιταριού με άγριο είδος χόρτου.
Η έρευνα βασίστηκε σε ευρήματα από νεολιθικούς οικισμούς, όπου οι επιστήμονες εντόπισαν αποτυπώματα στάχυων σε αρχαία πλίνθινα υλικά, καθώς και φυτικά υπολείμματα που καταδεικνύουν πρώιμες καλλιεργητικές προσπάθειες και γεωργικούς πειραματισμούς.
Οι περιοχές αυτές ανήκουν στον πολιτισμό Shulaveri–Shomutepe,
ο οποίος άκμασε στον Νότιο Καύκασο χιλιάδες χρόνια πριν και εκτεινόταν σε τμήματα της σημερινής Γεωργίας, Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν.
Οι επιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα σημειώνουν ότι τα ευρήματα δείχνουν πως οι πρώιμες αυτές κοινωνίες συγκαταλέγονται στους πρώτους αγρότες της ιστορίας, με την περιοχή να αποτελεί πιθανό κέντρο εξημέρωσης του σιταριού.
Όπως επισημαίνουν, η εμφάνιση του «σιταριού για ψωμί» προέκυψε από φυσικό υβριδισμό με άγρια είδη, γεγονός που αποδεικνύει ότι η εξέλιξή του ήταν αποτέλεσμα τόσο της φύσης όσο και της ανθρώπινης παρέμβασης.
Η ανακάλυψη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η ίδια περιοχή θεωρείται επίσης μία από τις πιθανές γενέτειρες της οινοποιίας, γεγονός που αναδεικνύει τον ιδιαίτερο ρόλο του Νότιου Καυκάσου στην εξέλιξη της γεωργίας.
Οι ερευνητές καταλήγουν ότι οι πρώτοι αγρότες της περιοχής αξιοποίησαν τις φυσικές συνθήκες και τις διαθέσιμες γνώσεις τους, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση των πρώτων γεωργικών πρακτικών που έθεσαν τα θεμέλια του σύγχρονου πολιτισμού.