Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις μοιάζουν ανεπαρκείς για να περιγράψουν την απώλεια ενός ανθρώπου. Η είδηση του θανάτου του Peter Katsambanis είναι μία από αυτές.
Ο Peter έφυγε πολύ νωρίς. Και αφήνει πίσω του όχι μόνο μια σημαντική πολιτική διαδρομή, αλλά κυρίως ανθρώπους που τον γνώρισαν, συνεργάστηκαν μαζί του, διαφώνησαν μαζί του και, πάνω απ’ όλα, τον αγάπησαν και τον εκτίμησαν.
Ο Peter Katsambanis υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή της αυστραλιανής πολιτικής ζωής. Υπηρέτησε σε τρία διαφορετικά κοινοβουλευτικά σώματα της Αυστραλίας και υπήρξε δυναμικός υπερασπιστής των ανθρώπων που εκπροσωπούσε, αλλά και των πολιτικών αρχών στις οποίες πίστευε.
Για μένα, όμως, ο Peter ήταν κάτι περισσότερο από ένας πολιτικός.
Προερχόμασταν από διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις. Είχαμε διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και, ασφαλώς, υπήρξαν ζητήματα στα οποία διαφωνήσαμε. Αυτό, όμως, δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο στη σχέση μας.
Γιατί ο Peter είχε κάτι που, δυστυχώς, δεν συναντάμε πάντα στην πολιτική: την ικανότητα να ξεχωρίζει την πολιτική διαφωνία από την προσωπική σχέση.
Και αυτό είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα που αφήνει πίσω του.
Πέρα από την κομματική πολιτική, ο Peter είχε μια βαθιά προσήλωση στην ενίσχυση των δεσμών μεταξύ της Αυστραλίας, της Ελλάδας και της Κύπρου. Μια πλευρά της δράσης του που ίσως δεν έγινε όσο γνωστή θα έπρεπε, αλλά έχει ιδιαίτερη σημασία για όλους μας.
Ως πρόεδρος της PADEE–WHIA από το 2016 έως το 2021 και προηγουμένως ως ταμίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, εργάστηκε για την ενδυνάμωση των σχέσεων των τριών χωρών.
Τον απασχολούσαν ιδιαίτερα οι δεσμοί των ANZAC με την Ελλάδα, τα δικαιώματα της ελληνικής και κυπριακής διασποράς, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος των αποδήμων να ψηφίζουν από το εξωτερικό, αλλά και η ανάπτυξη των εμπορικών και επενδυτικών σχέσεων μεταξύ Αυστραλίας, Ελλάδας και Κύπρου.
Ήταν ένας άνθρωπος που καταλάβαινε τη δύναμη της διασποράς.
Καταλάβαινε ότι οι ελληνικής και κυπριακής καταγωγής Αυστραλοί μπορούν να αποτελέσουν γέφυρα ανάμεσα στις χώρες που αγαπούν και στην πατρίδα που κουβαλούν μέσα τους.
Αλλά, τελικά, όταν αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο, δεν είναι οι τίτλοι και τα αξιώματα που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία.
Είναι ο χαρακτήρας του.
Και ο Peter ήταν, πάνω απ’ όλα, ένας σπουδαίος άνθρωπος.
Ένας άνθρωπος που μπορούσε να διαφωνεί μαζί σου και ταυτόχρονα να σε σέβεται. Ένας άνθρωπος που μπορούσε να βρίσκεται απέναντί σου πολιτικά και να παραμένει δίπλα σου ανθρώπινα.
Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπισε προβλήματα με την υγεία της καρδιάς του. Κανείς, όμως, δεν είναι πραγματικά προετοιμασμένος για έναν τόσο πρόωρο αποχαιρετισμό.
Έφυγε πολύ νέος.
Και ίσως αυτό να κάνει την απώλεια ακόμη πιο δύσκολη: η σκέψη όλων όσων θα μπορούσε ακόμη να προσφέρει, όλων όσων θα μπορούσε ακόμη να κάνει και όλων των συζητήσεων που δεν θα γίνουν ποτέ.
Ο Peter Katsambanis άφησε, όμως, το δικό του αποτύπωμα.
Στην αυστραλιανή πολιτική. Στην ελληνική και κυπριακή παροικία. Στις σχέσεις Αυστραλίας, Ελλάδας και Κύπρου. Και, πάνω απ’ όλα, στις ζωές των ανθρώπων που είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.
Εγώ θα τον θυμάμαι ως φίλο.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο σημαντική ιδιότητα που μπορεί να αποδώσει κανείς σε έναν άνθρωπο όταν έρθει η ώρα να τον αποχαιρετήσει.
Καλό ταξίδι, Peter.
Θα μας λείψεις πολύ.
Στην Karalee, στον Andrew, την Angelica, τη Zoe, τον Ross και τη Nikkie, τα θερμά μου συλλυπητήρια και όλη μου την αγάπη. Εύχομαι να βρουν τη δύναμη να αντιμετωπίσουν αυτή τη μεγάλη απώλεια.
Ο Peter έφυγε πολύ νωρίς.