Στο ΚΥΣΕΑ ελήφθη μια απόφαση, της οποίας η σημασία θα φανεί το προσεχές διάστημα. Ενεργοποιήθηκε για πρώτη φορά η πρόβλεψη ότι κάθε σύμβαση για αγορά οπλικών συστημάτων από την Ελλάδα θα πρέπει συμβατικά να δίνει σε ποσοστό 25% έργο εγχώριας παραγωγής σε ελληνικές αμυντικές εταιρείες. Παράλληλα, η Ελλάδα ζητεί το follow on support να γίνεται εδώ και όχι στο εξωτερικό.Μόλις πέρυσι το καλοκαίρι ο υπουργός Αμυνας έλεγε στη Βουλή πως «η εγχώρια αμυντική βιομηχανία δίνει μόλις το 0,6% στο ΑΕΠ, ενώ δαπανούμε για την άμυνα άνω του 3%». Νωρίτερα, μιλώντας στη Διεθνή Εκθεση Αμυνας, Ασφάλειας και Τεχνολογίας DEFEA 2025, διευκρίνισε ότι υπάρχουν τομείς όπου η ελληνική αμυντική βιομηχανία μπορεί να πετύχει και το 100% και όχι μόνο το 25%, αλλά υπάρχουν και άλλα προγράμματα που το ποσοστό θα είναι λιγότερο. «Ομως μεσοσταθμικά αυτή είναι η στόχευσή μας, το 25%» τόνισε.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Αυτή την περίοδο διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της ΓΔΑΕΕ και των ισραηλινών εταιρειών που θα συμμετάσχουν στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», ένα έργο με προϋπολογισμό €3 δισ. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το ποσοστό συμμετοχής εγχώριων εταιρειών ενδεχομένως να ξεπεράσει το 30%. Αυτό σημαίνει έσοδα για τις ελληνικές εταιρείες ύψους 900 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά και μεταφορά τεχνογνωσίας.
Γραμμές παραγωγής
«Το κρίσιμο για τη χώρα είναι να μη μείνει στάσιμη» παρατηρεί ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΟΝΕΧ Πάνος Ξενοκώστας. «Ο πραγματικός στόχος», προσθέτει, «πρέπει να είναι η σταδιακή μετάβαση σε ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό εγχώριας βιομηχανικής συμμετοχής και προστιθέμενης αξίας, με γραμμές παραγωγής για την Ελλάδα και για την ευρύτερη περιοχή».
Ομοίως και ο εκτελεστικός διευθυντής της ΕΑΒ Αλέξανδρος Διακόπουλος αναφέρει πως «μέσα από τέτοιες συνεργασίες δημιουργούνται προϋποθέσεις μεταφοράς τεχνογνωσίας, ανάπτυξης νέων δυνατοτήτων. Η πλήρης επιχειρησιακή αξιοποίηση του συστήματος “Κένταυρος”, άλλωστε, στις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη αυτό το διάστημα αποτελεί μια ζωντανή απόδειξη ότι η ΕΑΒ, και κατ’ επέκταση η εγχώρια αμυντική βιομηχανία, όχι μόνο θέλει αλλά και μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο όποτε οι συνθήκες το απαιτήσουν».
Συμπληρωματικός αλλά καίριος παράγοντας αυτής της νέας πολιτικής είναι και η διαδικασία αναβαθμίσεων και επισκευών να γίνεται στην Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση, το στοίχημα της εγχώριας βιομηχανικής συμμετοχής είναι τεράστιας σημασίας για τη χώρα. Στο ελληνικό Ενιαίο Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Αμυντικών Επενδύσεων (ΕΜΠΑΕ) για την περίοδο 2025-2037 υπάρχουν προβλέψεις για δαπάνες ύψους €25-€28 δισ., κάτι που – εφόσον η προϋπόθεση συμμετοχής του 25% λάβει υπόσταση – θα σημάνει έσοδα για ελληνικές αμυντικές εταιρείες της τάξης μεταξύ €6-8 δισ. για την επόμενη 12ετία. Εκεί θα φανεί αν η Ελλάδα μπορεί να μπει στο γκρουπ των παικτών με ρόλο και λόγο για την ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική.