Από Σάββας Δ. Βλάσσης
Στην θεαματική επιχείρηση CSAR για τον χειριστή οπλικών συστημάτων του F-15E, η οποία έλαβε χώρα στις 5 Απριλίου, οι Αμερικανοί υποχρεώθηκαν να καταστρέψουν αεροπλάνα και ελικόπτερα. Μερικές εκατοντάδες προσωπικού, ενεπλάκησαν σε αποστολές σχετιζόμενες με την διπλή προσπάθεια CSAR και τέθηκε σε διακινδύνευση η ζωή τους επί τριήμερο. Δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για πολύ υψηλό τίμημα. Και όλα αυτά, επειδή η λήψη αποφάσεων που αφορούν τα επιμέρους συστήματα και εξοπλισμό σε μείζονες πλατφόρμες/ οπλικά συστήματα, ιεράρχησε υψηλότερα ως σκοπό την επιδίωξη συγκρατήσεως του ύψους της δαπάνης.
Οι προεκτάσεις, πρέπει να αποτελέσουν γόνιμο πεδίο επιτελικού προβληματισμού της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας, η οποία σταθερά υποβαθμίζει και εξαιρεί συστήματα αυτοπροστασίας και αποστολής, όταν προμηθεύεται αεροπλάνα και ελικόπτερα. Η διαμόρφωση των αποστολών και των όρων των μελλοντικών επιχειρήσεων, δεν μπορεί να θεωρούνται “πρόβλημα των επόμενων”…