Η ξεκάθαρη αμερικανική θέση, ότι όσο οι S-400 παραμένουν στην Τουρκία δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35, δημιουργεί νέα δεδομένα στον αεροπορικό συσχετισμό Ελλάδας – Τουρκίας. Η Πολεμική Αεροπορία, με Rafale, Viper και τα πρώτα F-35 στον ορίζοντα, αποκτά καθαρό ποιοτικό προβάδισμα απέναντι σε μια τουρκική αεροπορία που αναζητά λύσεις ανάγκης.
Οι ΗΠΑ βλέπουν την Ελλάδα ως αξιόπιστο πυλώνα
Η υπόθεση των F-35 έχει και μια σημαντική γεωπολιτική διάσταση. Η Ελλάδα εμφανίζεται πλέον ως αξιόπιστος σύμμαχος, σταθερός πυλώνας του ΝΑΤΟ στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και κρίσιμος κρίκος για την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου. Η Σούδα, η Αλεξανδρούπολη, η Λάρισα, η Ανδραβίδα και συνολικά οι ελληνικές υποδομές έχουν αποκτήσει αυξημένη σημασία για τον αμερικανικό και ΝΑΤΟϊκό σχεδιασμό.
Αντίθετα, η Τουρκία, παρά τη στρατηγική της αξία, παραμένει ένας δύσκολος και απρόβλεπτος σύμμαχος. Οι σχέσεις της με τη Ρωσία, η αγορά των S-400, η αυτόνομη πορεία της στη Συρία, στη Λιβύη και στον Καύκασο, καθώς και η συχνή εργαλειοποίηση της γεωπολιτικής της θέσης, δημιουργούν διαρκή καχυποψία στην Ουάσιγκτον.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα εγκαταλείψουν την Τουρκία. Σημαίνει όμως ότι σε κρίσιμα τεχνολογικά προγράμματα, όπως το F-35, η εμπιστοσύνη είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Και η Άγκυρα την έχει τραυματίσει βαθιά.
Η ευθύνη της Αθήνας για ταχύτητα, υποδομές, όπλα
Το παράθυρο ευκαιρίας για την Πολεμική Αεροπορία είναι μεγάλο, αλλά δεν είναι ανεξάντλητο. Η Αθήνα πρέπει να κινηθεί με ταχύτητα και συνέπεια. Τα έργα υποδομής στην Ανδραβίδα, η εκπαίδευση ιπταμένων και τεχνικών, η πιστοποίηση διαδικασιών ασφαλείας, η ενσωμάτωση των F-35 στο ελληνικό δίκτυο διοίκησης και ελέγχου και η εξασφάλιση των κατάλληλων όπλων πρέπει να προχωρήσουν χωρίς καθυστερήσεις.
Το F-35 δεν αγοράζεται απλώς. Ενσωματώνεται και απαιτεί νέα κουλτούρα επιχειρήσεων, νέα αντίληψη για τη διαχείριση δεδομένων, νέα επίπεδα κυβερνοασφάλειας, ειδικές υποδομές, διαρκή υποστήριξη και πλήρη διαλειτουργικότητα με τα υπόλοιπα μέσα. Αν όλα αυτά γίνουν σωστά, η Πολεμική Αεροπορία θα αποκτήσει ένα πλεονέκτημα που δύσκολα θα μπορεί να αμφισβητήσει η Άγκυρα.
Παράλληλα, πρέπει να προχωρήσει ο εκσυγχρονισμός των F-16 Block 50, να διατηρηθούν σε υψηλή διαθεσιμότητα τα Rafale, να εξασφαλιστεί επάρκεια πυραύλων Meteor, AMRAAM και όπλων κρούσης, και να ενισχυθεί το σύνολο της αεράμυνας. Η αεροπορική ισχύς δεν είναι μόνο αεροσκάφη. Είναι απόθεμα όπλων, τεχνική υποστήριξη, ρυθμός επιχειρήσεων, εκπαίδευση και δυνατότητα παρατεταμένης σύγκρουσης.