Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Προχωράμε προς ολοκλήρωση της ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΑΟΖ ΜΕ ΑΙΓΥΠΤΟ;

Οι εξελίξεις γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο επαναφέρουν ένα βασικό ερώτημα για την ελληνική εξωτερική πολιτική: πόσο έγκαιρα κινείται η Αθήνα, πριν δημιουργηθούν νέα προβλήματα; Η συζήτηση για την ολοκλήρωση της οριοθέτησης με την Αίγυπτο δημιουργεί προοπτικές, ενώ η προσέγγιση της Τουρκίας με την ανατολική Λιβύη προκαλεί προβληματισμό. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο οι δημόσιες δηλώσεις στήριξης, αλλά και οι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που μπορούν να προστατεύσουν τα ελληνικά συμφέροντα.

Η Αίγυπτος και το ανοιχτό μέτωπο της οριοθέτησης
Η πιθανότητα επέκτασης της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο προς τα ανατολικά αντιμετωπίζεται ως θετική εξέλιξη. Η συμφωνία του 2020 δεν ολοκλήρωσε την οριοθέτηση, αφήνοντας ανοιχτό ένα κρίσιμο τμήμα προς την περιοχή του Καστελόριζου. Εφόσον επιβεβαιωθεί η αιγυπτιακή ετοιμότητα για συνέχεια των συνομιλιών, θα υπάρξει περιθώριο για ένα ακόμη βήμα. Η επιφύλαξη έχει σημασία: η προοπτική μιας συμφωνίας δεν είναι το ίδιο με μια ολοκληρωμένη συμφωνία.

Το δίλημμα πίσω από τη συμφωνία του 2020
Η μερική οριοθέτηση συνοδεύτηκε από ελληνική ευελιξία ως προς την επήρεια ορισμένων νησιών, κυρίως της Κρήτης, προς όφελος της Αιγύπτου. Εδώ βρίσκεται και το βασικό δίλημμα: είναι προτιμότερο να προχωρά μια συμφωνία με συμβιβασμούς ή να αποφεύγεται, ώστε να μη δημιουργηθεί δυσμενές προηγούμενο; Η θέση υπέρ της σταδιακής προόδου θεωρεί ότι μια εφικτή συμφωνία είναι προτιμότερη από την πλήρη ακινησία, χωρίς να παραγνωρίζει το κόστος των παραχωρήσεων.

Πρόληψη αντί για διαχείριση τετελεσμένων
Η κριτική προς την ελληνική στάση επικεντρώνεται στην καθυστέρηση των πρωτοβουλιών. Το ερώτημα είναι γιατί η προσπάθεια με την Αίγυπτο δεν προχώρησε νωρίτερα, πριν από τη δυσμενή εξέλιξη στο λιβυκό μέτωπο. Στην ίδια λογική, οι πανηγυρικές τοποθετήσεις δεν θεωρούνται χρήσιμος οδηγός για τη διπλωματία. Η υπερβολική αισιοδοξία μπορεί να απομακρύνει την πολιτική ηγεσία από την πραγματική εικόνα και να περιορίσει την ικανότητα έγκαιρης αντίδρασης.

Η προσέγγιση της Τουρκίας με την οικογένεια Haftar
Η μετατόπιση της ανατολικής Λιβύης αναδεικνύει τα όρια των ελληνικών επαφών με την οικογένεια Haftar. Οι επισκέψεις και οι δίαυλοι επικοινωνίας δεν εξασφάλισαν σταθερή σύμπλευση. Η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι η Τουρκία κατάφερε να κερδίσει έδαφος, ενώ η ελληνική πλευρά δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες της οικογένειας. Δεν προσδιορίζονται, όμως, συγκεκριμένα αιτήματα ή ανταλλάγματα. Συνεπώς, το συμπέρασμα αφορά κυρίως μια λανθασμένη εκτίμηση των σχέσεων και των ισορροπιών, όχι μια τεκμηριωμένη περιγραφή κάποιας συναλλαγής.

Οι ευρωπαϊκές δηλώσεις και το επόμενο βήμα
Η ευρωπαϊκή θέση περί παρανομίας του τουρκολιβυκού μνημονίου αντιμετωπίζεται ως σημαντική, αλλά όχι επαρκής από μόνη της. Η ουσία βρίσκεται στο αν η λεκτική καταδίκη μπορεί να συνοδευτεί από πρακτικά μέτρα. Σε αυτό το πλαίσιο τίθεται και το ενδεχόμενο κυρώσεων, με την επισήμανση ότι η Ελλάδα χρειάζεται να αναλάβει πρωτοβουλία και να τις ζητήσει. Η ιδιότητα του καλού συμμάχου δεν παρουσιάζεται ως λόγος αποφυγής διεκδικήσεων, αλλά ως συμβατή με την ενεργή υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.

Η αμερικανική στάση και η συζήτηση για διαιτησία
Απογοήτευση προκαλεί η αμερικανική ανακοίνωση, καθώς η προτροπή να τα βρουν οι εμπλεκόμενες πλευρές θεωρείται ότι δεν αποτυπώνει την ουσία της ελληνικής θέσης. Παράλληλα, αναφέρεται πρόταση ανώτατου στελέχους της λιβυκής κυβέρνησης για προσφυγή σε διαιτητικό δικαστήριο. Η ανησυχία που εκφράζεται είναι ότι μια τέτοια διαδικασία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αναζήτηση συμβιβασμού πάνω σε ήδη διαμορφωμένες διεκδικήσεις. Πρόκειται για πολιτική αξιολόγηση του ενδεχομένου, όχι για δεδομένο αποτέλεσμα μιας δικαστικής διαδικασίας.

Οι πολιτικές προετοιμασίες και οι οικονομικές προτάσεις
Στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο, οι προετοιμασίες γύρω από ενδεχόμενο νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά περιγράφονται ως οργανωτικά προχωρημένες, με επεξεργασμένες θέσεις σε βασικά ζητήματα. Αυτό, πάντως, δεν ισοδυναμεί με επίσημη ανακοίνωση ίδρυσης. Στην οικονομία, οι προτάσεις που αναφέρονται εστιάζουν στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στα μικρομεσαία εισοδήματα: μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, στα βασικά είδη και στα καύσιμα, καθώς και δημιουργία τράπεζας ειδικά για τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Το κοινό ζητούμενο είναι οι συγκεκριμένες κινήσεις
Από την οριοθέτηση με την Αίγυπτο μέχρι τις σχέσεις με τη Λιβύη, το βασικό μήνυμα είναι η ανάγκη για ρεαλισμό, συνέχεια και έγκαιρη δράση. Οι καλές επαφές δεν αποτελούν εγγύηση και οι υποστηρικτικές ανακοινώσεις δεν υποκαθιστούν τις αποφάσεις. Η αξία κάθε πρωτοβουλίας κρίνεται τελικά από το αν μετατρέπεται σε ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Σας φάνηκαν ενδιαφέροντα αυτά τα ζητήματα; Αν το άρθρο σάς βοήθησε, μπορείτε να το μοιραστείτε και να περιηγηθείτε στην ιστοσελίδα για περισσότερα σχετικά κείμενα.

‹