Η δημόσια συζήτηση γύρω από τον επανεξοπλισμό και την αναδιάρθρωση των μηχανοκίνητων σχηματισμών του Ελληνικού Στρατού επανέρχεται συχνά στο ζήτημα του μέλλοντος του ερπυστριοφόρου οχήματος M113 γνωστό και ως «παπάκι». Κατά καιρούς διατυπώνονται προτάσεις που κυμαίνονται από την ολική απόσυρση και αντικατάστασή τους έως τη ριζική μετατροπή τους σε βαρέως οπλισμένα Οχήματα Μάχης Πεζικού (IFV) ή ακόμη και σε πλατφόρμες κρούσης αυξημένης θωράκισης. Ωστόσο, μια ενδελεχής εξέταση των δεδομένων, των δογματικών προδιαγραφών και των δημοσιονομικών πραγματικοτήτων αποδεικνύει ότι το M113 παραμένει αναντικατάστατο
Ακόμη και ο Στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών (US Army) διατηρεί χιλιάδες οχήματα M113 σε υποστηρικτικούς ρόλους Παράλληλα με τον οπλισμό, η ψηφιοποίηση των ηλεκτρονικών μέσων είναι απαραίτητη για την ενσωμάτωση του M113 στο σύγχρονο δικτυοκεντρικό πεδίο μάχης. Η εγκατάσταση Συστημάτων Διαχείρισης Μάχης (BMS) και νέων ψηφιακών ασυρμάτων και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου όπως το RF Hunter θα επιτρέπει την ανταλλαγή δεδομένων τακτικής εικόνας σε πραγματικό χρόνο με τα άρματα μάχης Leopard 2, τα στοιχεία πυροβολικού και τα φίλια μη επανδρωμένα αεροσκάφη αλλά και τον εντοπισμό απειλών. Επιπλέον, η τοποθέτηση περιμετρικών καμερών χαμηλού κόστους προσφέρει στο αποβιβαζόμενο πεζικό πλήρη εικόνα του περιβάλλοντος χώρου πριν την έξοδο από την πίσω ράμπα, περιορίζοντας τις πιθανότητες αιφνιδιασμού. Στον τομέα της μηχανολογικής συντήρησης και της παθητικής προστασίας, το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει τη γενική επισκευή του πετρελαιοκινητήρα Detroit Diesel 6V53 (απόδοσης περίπου 212 ίππων) και του συστήματος μετάδοσης, εξασφαλίζοντας υψηλή διαθεσιμότητα ανταλλακτικών. Η προσθήκη ελαφράς, αφαιρούμενης θωράκισης (slat/cage armor) γύρω από το σκάφος προσφέρει αποτελεσματική προστασία από φορητούς αντιαρματικούς εκτοξευτές τύπου RPG-7, χωρίς να επιβαρύνει το βάρος σε βαθμό που να υποβαθμίζεται η κινητικότητα ή η αμφίβια ικανότητα του οχήματος. Η συγκριτική ανάλυση καθιστά σαφές ότι η προσπάθεια μετατροπής του M113 σε IFV απορροφά δυσανάλογους πόρους για να προσφέρει μια αμφίβολη ενδιάμεση λύση, ενώ ο εκσυγχρονισμός με RWS και C4I μεγιστοποιεί την επιχειρησιακή απόδοση ανά ευρώ, διατηρώντας ταυτόχρονα τη δομική ακεραιότητα του οχήματος. Η διατήρηση του M113 ως κύριου μεταφορέα προσωπικού του Ελληνικού Στρατού δεν αποτελεί ένδειξη οπισθοδρόμησης, αλλά ρεαλιστική προσαρμογή στις απαιτήσεις του σύγχρονου πεδίου μάχης και στα διαθέσιμα οικονομικά μεγέθη. Το όχημα σχεδιάστηκε ως «ταξί της μάχης» και σε αυτόν ακριβώς τον ρόλο πρέπει να παραμείνει, παρέχοντας ασφαλή τακτική μετακίνηση στο πεζικό. Η ενδεδειγμένη στρατηγική επιτάσσει την άμεση εκκίνηση ενός προτεινόμενου εγχώριου στοχευμένου προγράμματος αναβάθμισης τάξης για περίπου 500 έως 700 οχήματα M113A2 και M577 που στελεχώνουν τις Μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες Πρώτης Γραμμής στον Έβρο και τα νησιά μέσω συνεργασίας ελληνικών ιδιωτικών εταιρείων. Η εστίαση στην εγκατάσταση τηλεχειριζόμενων σταθμών RWS, την ενσωμάτωση σύγχρονων συστημάτων BMS και τη μηχανολογική αναζωογόνηση θα αυξήσει κατακόρυφα την μαχητική ικανότητα των σχηματισμών. Με τον τρόπο αυτό, ο Ελληνικός Στρατός θα διατηρήσει την κρίσιμη ποσοτική του μάζα, αποτρέποντας τη σπατάλη πόρων σε ανεδαφικά εγχειρήματα και αποδεσμεύοντας κεφάλαια για την μελλοντική απόκτηση αμιγώς νέων Οχημάτων Μάχης Πεζικού.
