
Η Γ΄ φάση της νέας δομής των Ενόπλων Δυνάμεων έκανε το σωστό πρώτο βήμα: αναγνώρισε το Ηλεκτρομαγνητικό Φάσμα ως πεδίο επιχειρήσεων, δίπλα στη θάλασσα, τον αέρα, την ξηρά, το Διάστημα και τον Κυβερνοχώρο. Ένα πεδίο επιχειρήσεων όμως χωρίς κονδύλια, χωρίς εξοπλισμό και χωρίς χώρο δοκιμών παραμένει διαφάνεια. Στα ιπτάμενα ραντάρ η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Τα τέσσερα Erieye EMB-145H της 380 Μοίρας λειτουργούν από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 και η διαθεσιμότητά τους έχει επηρεαστεί από την έλλειψη σύμβασης υποστήριξης, ενώ η Saab έχει προτείνει πρόγραμμα εκσυγχρονισμού. Η Πολεμική Αεροπορία δεν διαθέτει αεροσκάφη ή ατρακτίδια παρεμβολών από απόσταση (stand-off jamming), δηλαδή μέσα που «τυφλώνουν» τα εχθρικά ραντάρ ώστε να περάσουν τα αεροσκάφη κρούσης, ούτε εξειδικευμένο αεροσκάφος συλλογής ηλεκτρονικών πληροφοριών. Στην ξηρά, η ΕΑΒ έχει αναπτύξει τους ΚΕΝΤΑΥΡΟ και ΥΠΕΡΙΩΝΑ για τον εντοπισμό και την παρεμβολή drones, και η χώρα αγόρασε το ισραηλινό Drone Dome των 26 εκατ. ευρώ. Είναι χρήσιμα βήματα, αλλά αφορούν κυρίως την αντιμετώπιση drones και όχι ένα ολοκληρωμένο δίκτυο Ηλεκτρονικού Πολέμου που καλύπτει ραντάρ, επικοινωνίες και πλοήγηση σε όλο το Αιγαίο και την Κύπρο. Πρώτον, διακλαδική διοίκηση και όχι μόνο ναυτική. Η Διοίκηση του Πολεμικού Ναυτικού είναι θετική, αλλά το φάσμα δεν χωρίζεται σε Κλάδους. Χρειάζεται ένα Διακλαδικό Κέντρο Ηλεκτρονικού Πολέμου υπό το ΓΕΕΘΑ, που θα συγκεντρώνει τη βιβλιοθήκη απειλών (τα «αποτυπώματα» των τουρκικών ραντάρ, ζεύξεων και παρεμβολέων), θα την ενημερώνει συνεχώς και θα τη μοιράζει στα αεροσκάφη, τα πλοία, τις μονάδες αεράμυνας και τα drones. Χωρίς κοινή βιβλιοθήκη, κάθε Κλάδος θα αγοράζει και θα προγραμματίζει τα δικά του συστήματα, με το ίδιο πρόβλημα πολυτυπίας που ήδη υπάρχει στα μη επανδρωμένα. Δεύτερον, εθνικό διακλαδικό πεδίο δοκιμών Ηλεκτρονικού Πολέμου. Ένα σύστημα παρεμβολών, ένα ατρακτίδιο αυτοπροστασίας ή ένα ελληνικό drone δεν μπορεί να πιστοποιηθεί σοβαρά χωρίς χώρο όπου εκπέμπουν προσομοιωτές απειλών, καταγράφονται δεδομένα τηλεμετρίας και αναλύονται τα αποτελέσματα. Η Ελλάδα έχει ήδη τη βάση: το Πεδίο Βολής Κρήτης, όπου στις 14 Οκτωβρίου έβαλαν Patriot και πιστοποιήθηκε το IRIS-T SLM, δηλαδή ένα πεδίο που ήδη φιλοξενεί βολές και πιστοποιήσεις πυραυλικών συστημάτων. Η επέκτασή του σε πεδίο δοκιμών Ηλεκτρονικού Πολέμου, ανοιχτό στην ελληνική βιομηχανία και στους συμμάχους με πληρωμή, θα έδινε στις Ένοπλες Δυνάμεις ένα εργαλείο που σήμερα δεν έχουν και στην Ελλάδα έναν ρόλο που λίγες ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να προσφέρουν. Τρίτον, χρηματοδοτημένο πρόγραμμα αυτοπροστασίας μέσα στο νέο εξοπλιστικό 2027-2038. Η αναβάθμιση των επόμενων 70 F-16 είναι η ευκαιρία να μπει ψηφιακό σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου από την αρχή και όχι ως εκ των υστέρων πρόγραμμα, με πρόβλεψη και για τα Viper που έχουν ήδη παραδοθεί. Τέταρτον, ατρακτίδια παρεμβολών και ηλεκτρονικών πληροφοριών μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Το SAFE και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας χρηματοδοτούν ακριβώς τέτοιες κοινές δυνατότητες, και η Ελλάδα μπορεί να μπει σε κοινοπραξίες ως εταίρος με παραγωγή και όχι μόνο ως αγοραστής. Πέμπτον, η ελληνική βιομηχανία στο κέντρο. Ο υπουργός ανακοίνωσε νομοσχέδιο για υποχρεωτική συμμετοχή 25% της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε κάθε εξοπλιστικό. Ο Ηλεκτρονικός Πόλεμος είναι το πεδίο όπου αυτή η συμμετοχή έχει το μεγαλύτερο νόημα, γιατί οι βιβλιοθήκες απειλών και οι αλγόριθμοι πρέπει να ελέγχονται από ελληνικά χέρια. Η ΕΑΒ, με τον ΚΕΝΤΑΥΡΟ, έχει ήδη δείξει ότι μπορεί. Η Γ΄ φάση έχει πολλά θετικά: το 309 Εργοστάσιο, τα δορυφορικά προγράμματα, την εξοικονόμηση πόρων που επιστρέφει στο προσωπικό. Ακριβώς γι’ αυτό ο Ηλεκτρονικός Πόλεμος δεν πρέπει να μείνει η αδύναμη αλυσίδα της. Το υπουργείο μπορεί να καλύψει το κενό με τον ίδιο τρόπο που το έκανε για το Διάστημα: ένα δημόσιο σχέδιο με τη δομή, τα προγράμματα, τα κονδύλια και το χρονοδιάγραμμα, χωρίς να αποκαλύψει τίποτα διαβαθμισμένο. Η Τουρκία επενδύει εδώ και χρόνια σε ηλεκτρονικό πόλεμο, από ψηφιακή αυτοπροστασία για τα F-16 της μέχρι επίγεια συστήματα παρεμβολών. Αν η Ελλάδα θέλει πράγματι να περάσει στο πολυχωρικό πεδίο, πρέπει να μπορεί πρώτα να επιβιώσει μέσα στο φάσμα. Σχετικές αναλύσεις: Δένδιας: Η Γ΄ φάση της νέας δομής των Ενόπλων Δυνάμεων · Εξοπλιστικό Ουίσκι: Η αυτοπροστασία των ελληνικών F-16 Viper · ΠΡΟΤΑΣΗ: Ελληνικά M113-EW με ΚΕΝΤΑΥΡΟ και ΥΠΕΡΙΩΝΑ · Η στρατηγική σημασία των ΑΣΕΠΕ για την Πολεμική Αεροπορία Αναγνωρίζει το Ηλεκτρομαγνητικό Φάσμα ως πεδίο επιχειρήσεων μαζί με το Διάστημα και τον Κυβερνοχώρο και προβλέπει νέα Διοίκηση Ηλεκτρονικού Πολέμου στο Πολεμικό Ναυτικό. Στην παρουσίαση της 20ής Οκτωβρίου 2026 δεν ανακοινώθηκαν κονδύλια, εξοπλισμός ή χρονοδιάγραμμα για τον τομέα. Τα F-16 που εκσυγχρονίζονται σε Viper κρατούν το παλαιό σύστημα ASPIS II. Το ψηφιακό Viper Shield της L3Harris δεν περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα προς το παρόν, παρά το ενδιαφέρον του ΓΕΑ. Ένας χώρος όπου προσομοιωτές εκπέμπουν σήματα εχθρικών ραντάρ και ζεύξεων, ώστε να δοκιμάζονται και να πιστοποιούνται συστήματα αυτοπροστασίας, παρεμβολής και drones, με καταγραφή τηλεμετρίας και ανάλυση των αποτελεσμάτων. Ναι. Η ΕΑΒ έχει αναπτύξει τον ΚΕΝΤΑΥΡΟ και τον ΥΠΕΡΙΩΝΑ για τον εντοπισμό και την παρεμβολή drones. Ο ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ, σύμφωνα με την ΕΑΒ, εντοπίζει εκπομπές μη επανδρωμένων σε αποστάσεις άνω των 150 χιλιομέτρων σε συνθήκες οπτικής επαφής.Πέντε προτάσεις για να αποκτήσει περιεχόμενο το Ηλεκτρομαγνητικό Φάσμα
Μια διαφάνεια δεν αρκεί
Συχνές ερωτήσεις για τον Ηλεκτρονικό Πόλεμο στη νέα δομή



