Διάρκεια άρθρου:
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Λεπτά
Η Τουρκία προσφέρει το drone Bayraktar TB3 στην Ιαπωνία
Το πιο σημαντικό στοιχείο στις δηλώσεις του διοικητή του Τουρκικού Ναυτικού παραμένουν τα 24 πλοία που προορίζονται για ξένες χώρες.
Κάθε πλοίο που εξάγεται μπορεί να γίνει σημείο εισόδου σε μια μακροπρόθεσμη στρατιωτική σχέση, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, της συντήρησης, των ανταλλακτικών, του εκσυγχρονισμού και ενδεχομένως των πυρομαχικών και των ηλεκτρονικών συστημάτων.
Όσο περισσότερες χώρες χρησιμοποιούν τις τουρκικές ναυτιλιακές πλατφόρμες, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα της Άγκυρας να κατασκευάσει στρατιωτικά και τεχνολογικά δίκτυα που εκτείνονται σε διαφορετικές περιοχές, από την Ασία έως την Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Εδώ, η εξαγωγή πλοίων γίνεται μέρος μιας ευρύτερης έννοιας που μπορεί να περιγραφεί ως εξαγωγή επιρροής μέσω της αμυντικής βιομηχανίας.
Η γεωγραφία υποχρεώνει την Τουρκία να σκέφτεται έντονα τη θάλασσα· έχει θέα στη Μαύρη Θάλασσα, στο Αιγαίο Πέλαγος και στη Μεσόγειο Θάλασσα, και τα ενδιαφέροντά της συνδέονται με την ασφάλεια στη θάλασσα, τις εμπορικές οδούς, την ενέργεια και τις περιοχές περιφερειακής επιρροής.
Επομένως, η επέκταση του ναυτικού δεν συνδέεται με ένα μόνο θέατρο.
Η Τουρκία χρειάζεται μια δύναμη που να μπορεί να προστατεύσει τα συμφέροντά της σε περισσότερες από μία κατευθύνσεις και ταυτόχρονα χρειάζεται μια τοπική βιομηχανία που να μπορεί να αντικαταστήσει, να εκσυγχρονίσει και να επανεξοπλίσει πλοία χωρίς να εξαρτάται πλήρως από ξένες δυνάμεις.
Ως εκ τούτου, η πολιτική της «Γαλάζιας Πατρίδας» αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην κατανόηση των τουρκικών ναυτιλιακών φιλοδοξιών.
Για την Άγκυρα, ο θαλάσσιος τομέας έχει γίνει άμεσο μέρος της έννοιας της εθνικής ασφάλειας και της περιφερειακής επιρροής.
Όταν οι αριθμοί και τα έργα συγκεντρωθούν σε μια ενιαία εικόνα, προκύπτει μια στρατηγική μεγαλύτερη από ένα απλό πρόγραμμα ναυτικού εκσυγχρονισμού.
Περισσότερα από 50 πλοία βρίσκονται υπό κατασκευή, 37 για το τουρκικό ναυτικό, 24 για ξένες χώρες, εκτός από ένα αεροπλανοφόρο, ένα αντιτορπιλικό αεράμυνας, ένα εθνικό υποβρύχιο, φρεγάτες, κορβέτες και ναυτικά drones.
Δεν πρόκειται για μια προσωρινή αριθμητική αύξηση, αλλά για μια προσπάθεια οικοδόμησης μιας επεκτάσιμης ναυτιλιακής βιομηχανικής βάσης.
Αυτή η βάση δίνει στην Τουρκία τη δυνατότητα να σχεδιάζει, να κατασκευάζει, να εξοπλίζει και να αναπτύσσει τα συστήματά της για πλοία και στη συνέχεια να τα εξάγει σε άλλες χώρες, δημιουργώντας έναν ολοκληρωμένο κύκλο παραγωγής, εξαγωγών, εκσυγχρονισμού και επιρροής.
Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτό το σύστημα μειώνει την ευαισθησία του τουρκικού ναυτικού σε εξωτερικούς περιορισμούς, επειδή μια χώρα που μπορεί να κατασκευάσει ένα πλοίο και να αναπτύξει τους κινητήρες, τα συστήματα, τα ραντάρ και τα όπλα της γίνεται πιο ικανή να ελέγχει το μέλλον του στόλου της.
Ο πραγματικός δείκτης της επιτυχίας του τουρκικού έργου δεν θα είναι μόνο ο αριθμός των πλοίων που θα τεθούν σε λειτουργία, αλλά και η ικανότητα της Άγκυρας να μετατρέψει τη ναυπηγική βιομηχανία σε ένα βιώσιμο σύστημα στρατιωτικών εξαγωγών.
Η Τουρκία θέλει να φτάσει σε ένα στάδιο όπου μπορεί να σχεδιάσει ένα πλοίο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της, στη συνέχεια να αναπτύξει μια άλλη έκδοση που να ταιριάζει σε μια ξένη χώρα, να κατασκευάσει και τα δύο στα ναυπηγεία της και να παρέχει υποστήριξη και αναβαθμίσεις για τις επόμενες δεκαετίες.
Αυτό είναι το σημείο που καθιστά τον αριθμό των ξένων πλοίων τόσο σημαντικό· επειδή 24 πλοία στο εξωτερικό σημαίνει ότι η τουρκική βιομηχανία έχει αρχίσει να μεταμορφώνεται από καταναλωτή ναυτιλιακών δυνατοτήτων σε παίκτη σε μια εξαιρετικά ανταγωνιστική παγκόσμια αγορά.
Αν συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός, η Άγκυρα όχι μόνο θα έχει κατασκευάσει ένα μεγαλύτερο ναυτικό, αλλά θα έχει δημιουργήσει και μία από τις πιο ενεργές στρατιωτικές ναυτικές βιομηχανίες στην περιοχή.
Σάμεχ Ελ Σερίφ – Αρχισυντάκτης αιγυπτιακής ιστοσελίδας που ειδικεύεται στην Άμυνα.
—
Echedoros.blog
