Είναι ένας πιλότος του ευέλικτου όσο και πανίσχυρου μαχητικού F-16, που τα τελευταία χρόνια έχει «αναλάβει» τμήμα της αποστολής της παρουσίας της Ομάδας «ΖΕΥΣ» της Πολεμικής Αεροπορίας όταν αυτή πραγματοποιεί αεροπορικές επιδείξεις εντός και εκτός της χώρας.
Ο Χρήστος-Πάρις Χαρίτος εισήχθη στη Σχολή Ικάρων το 2006 ενώ το 2012 τοποθετήθηκε στην 115ΠΜ σε αεροσκάφη F-16 Block 52+. Υπηρετεί στην 340 Μοίρα και έχει περισσότερες από 1.900 ώρες πτήσης, από τις οποίες περισσότερες από 1.500 είναι σε αεροσκάφη F-16.
Και φέτος λοιπόν με την ολοκλήρωση της παρέλασης ένα λιγνό και ευέλικτο μαχητικό αεροσκάφος θα εμφανιστεί από το βάθος στην παραλία της Θεσσαλονίκης πριν να «κόψει» σαν βέλος τον ορίζοντα… Στη συνέχεια, και πριν προλάβει να συνειδητοποιήσει την άφιξή του το κοινό, το μαχητικό θα διασχίζει ήδη το παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης με έναν εντυπωσιακό, «βαρύ» κρότο να το ακολουθεί.
Η στιγμή που ένα F-16 Viper της Πολεμικής Αεροπορίας καθηλώνει τα βλέμματα και προκαλεί το αυθόρμητο χειροκρότημα του κόσμου είναι κάθε χρονιά ιδιαίτερη.
Με μια ακαριαία αλλαγή κατεύθυνσης, το F-16 Viper ελίσσεται κατακόρυφα προς τον ουρανό με τους θεατές να διακρίνουν ένα χρυσό έντονο φως στο ακροφύσιο του κινητήρα, εικόνα που μαρτυρά πως ο χειριστής έχει επιλέξει τη μέγιστη ώση με μετάκαυση. Για λίγα λεπτά, η ιπτάμενη μηχανή «χορεύει» στον αέρα επιβεβαιώνοντας την υπεροχή του σχεδιασμού της. Κι όμως, πίσω από την απόλυτη τεχνολογική λειτουργία, είναι ένας άνθρωπος που έχει τον πλήρη έλεγχο.
Η δουλειά του πιλότου –και στη συγκεκριμένη περίπτωση του πιλότου ενός μαχητικού με αποστολή την αεροπορική επίδειξη– είναι μια δουλειά όπου το περιθώριο λάθους είναι πρακτικά μηδενικό. «Δεν υπάρχει πάρα πολύς χρόνος να σκεφτείς, να κοιτάξεις κάτι που δεν πρέπει να κοιτάξεις εκείνη την ώρα, είναι κάτι για το οποίο γίνεται πολύ σοβαρή εκπαίδευση, αρκετές πτήσεις, ενώ προσπαθούμε να προβάρουμε και εμείς στο μυαλό μας [σ.σ.: την demo επίδειξη] πριν να το εκτελέσουμε. Την ώρα που εκτελείς την επίδειξη, είναι κάτι που το έχεις κάνει ξανά και αυτό που προσπαθείς είναι να το κάνεις με την ίδια ακρίβεια…» είχε εξηγήσει στο ραδιόφωνο του ΑΠΕ ΜΠΕ ο χειριστής της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Οι εικόνες που (δεν) μαρτυρούν την πίεση
Και φέτος, όπως και κάθε χρονιά, οι εικόνες σε ζωντανή μετάδοση μέσα από το κόκπιτ θα κερδίσουν το κοινό στο έδαφος αλλά και στις τηλεοράσεις, ενώ και η σωματική πίεση που νιώθει ένας πιλότος σε συνθήκες επίδειξης είναι από τις ισχυρότερες, με τις επιταχύνσεις βαρύτητας –τα γνωστά «G»– να μην επιτρέπουν καμία στιγμή χωρίς εστίαση στην αεροπορική ρουτίνα.
Εκείνες τις στιγμές, η ειδική anti-G στολή του χειριστή μέσα στο F-16 ενεργοποιείται στους σωστούς χρόνους ρυθμίζοντας την πίεση στο σώμα του ώστε να διατηρείται η απαραίτητη αιμάτωση στον εγκέφαλο και τα ζωτικά όργανα.
Ο πιλότος δοκιμάζεται, ενώ η συνθήκη της απόλυτης επίγνωσης της κατάστασης (situational awareness) σε κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου λειτουργεί αθροιστικά: είναι λίγα λεπτά στα οποία συμπυκνώνονται χρόνια εκπαίδευσης στον αέρα.
«Είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα οι κανονικές αποστολές και αυτό που κάνεις σε μια πτήση επίδειξης της ομάδας «ΖΕΥΣ» που έχουμε αναλάβει ως Ομάδα. Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι που το φέρνουμε εις πέρας με αυτό τον τρόπο και στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό», εξηγούσε ο επισμηναγός Χαρίτος το φθινόπωρο του 2023.
«Πάντα ήθελα να καταφέρω να πετάξω με ένα F-16 Block 52+, και εφόσον το κατάφερα, είχα και την τύχη η ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων να έχει έδρα τη Σούδα, εννοείται πως αυτό ήταν κάτι που ήθελα να κάνω και είμαι ευγνώμων που συνέβη» σημείωνε ο ήρεμος πιλότος της ΠΑ που ταπεινά εξηγούσε πως το κόκπιτ του «ΖΕΥΣ» δεν είναι παρά μια ακόμη αποστολή για την πατρίδα του.