Η είδηση του θανάτου του Παναγιώτη Κατσαμπάνη συγκλονίζει την αυστραλιανή πολιτική και ιδιαίτερα την ελληνική ομογένεια.
Ο Ελληνοαυστραλός πρώην βουλευτής, που έφυγε από τη ζωή στη Μελβούρνη, είχε μια ξεχωριστή διαδρομή: εξελέγη στο Κοινοβούλιο της Βικτώριας το 1996 και υπηρέτησε μέχρι το 2002, ενώ το 2013 επέστρεψε στην πολιτική, αυτή τη φορά στη Δυτική Αυστραλία. Υπηρέτησε αρχικά στη Γερουσία της Πολιτείας και στη συνέχεια εξελέγη στην έδρα Hillarys, παραμένοντας στο WA Parliament έως το 2021.
Στη διάρκεια της πολιτικής του πορείας ανέλαβε σημαντικές θέσεις στην αντιπολίτευση, μεταξύ άλλων στους τομείς της αστυνομίας, της δικαιοσύνης, της οδικής ασφάλειας και των εργασιακών σχέσεων.
Όμως για τον Ελληνισμό της Αυστραλίας ο Κατσαμπάνης ήταν κάτι περισσότερο από ένας πολιτικός ελληνικής καταγωγής.
Υπήρξε μια δυνατή και αναγνωρίσιμη φωνή της ομογένειας.
Στη Δυτική Αυστραλία διετέλεσε αντιπρόεδρος της Hellenic Community of Western Australia και είχε ενεργό παρουσία σε εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες της ελληνικής παροικίας. Ιδιαίτερη ήταν η συμβολή του στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, ιδιαίτερα σε ζητήματα που αφορούσαν τη Μάχη της Κρήτης και τη σχέση Ελλάδας και Αυστραλίας.
Η δράση του, ωστόσο, ξεπέρασε τα όρια της Πολιτείας.
Από το 2017 έως το 2021 διετέλεσε πρόεδρος της World Hellenic Inter-Parliamentary Association (WHIA), ενός διεθνούς δικτύου πολιτικών ελληνικής καταγωγής από ολόκληρο τον κόσμο.
Από αυτή τη θέση προσπάθησε να ενισχύσει τη φωνή της ελληνικής διασποράς και τις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο. Για τον ίδιο, η ελληνική καταγωγή δεν ήταν απλώς μια οικογενειακή αναφορά. Ήταν ευθύνη και ενεργός συμμετοχή.
Από μια οικογένεια μεταναστών
Η δική του ιστορία ήταν άρρηκτα δεμένη με την ιστορία της ελληνικής μετανάστευσης στην Αυστραλία.
Ο πατέρας του, Αργύρης Κατσαμπάνης, έφτασε στη Μελβούρνη από την Ελλάδα το 1960. Όπως χιλιάδες Έλληνες της μεταπολεμικής γενιάς, ξεκίνησε από το μηδέν και δημιούργησε στην Αυστραλία την οικογένεια και τη ζωή του.
Ο Παναγιώτης ήταν η επόμενη γενιά.
Το παιδί Ελλήνων μεταναστών που πέρασε από τη Μελβούρνη στα κοινοβουλευτικά έδρανα, εκπροσωπώντας όχι μόνο τους ψηφοφόρους του αλλά και, με τον δικό του τρόπο, μια ολόκληρη γενιά Ελληνοαυστραλών.
Και δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του.
«Ο πιο δυνατός μαχητής»
Οι πολιτικοί του αντίπαλοι μπορεί να διαφωνούσαν μαζί του, όμως ακόμη και σήμερα οι άνθρωποι του πολιτικού του χώρου μιλούν για έναν άνθρωπο με πάθος, μαχητικότητα και απόλυτη αφοσίωση στις πεποιθήσεις του.
Ο διευθυντής του Φιλελεύθερου Κόμματος στη Δυτική Αυστραλία, Simon Morgan, τον χαρακτήρισε έναν από τους «fiercest and finest» μαχητές της παράταξης.
Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης στη Δυτική Αυστραλία, Basil Zempilas, υπογράμμισε τη μεγάλη προσφορά του στη δημόσια ζωή και ειδικά στην ελληνοαυστραλιανή κοινότητα.
Πίσω όμως από τον πολιτικό υπήρχε ο σύζυγος, ο πατέρας, ο φίλος.
Η σύζυγός του, Karalee Katsambanis, ανακοίνωσε με βαθιά συγκίνηση τον θάνατό του, χαρακτηρίζοντάς τον «soulmate» και «love of my life» και ευχαριστώντας την ομάδα μεταμοσχεύσεων καρδιάς του νοσοκομείου The Alfred στη Μελβούρνη που τον φρόντισε.
Η οικογένεια αναμένεται να ανακοινώσει τις επόμενες ημέρες τις λεπτομέρειες της κηδείας, η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Μελβούρνη.
Εκεί όπου όλα ξεκίνησαν.
Εκεί όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Εκεί όπου επιστρέφει τώρα για το τελευταίο του ταξίδι.
Ο Παναγιώτης Κατσαμπάνης έφυγε μόλις στα 60 του χρόνια. Άφησε όμως πίσω του μια διαδρομή που ενώνει δύο Πολιτείες, δύο γενιές και δύο πατρίδες.
Τη Μελβούρνη των γονιών του.
Το Περθ της πολιτικής του διαδρομής.
Και την Ελλάδα που κουβαλούσε πάντοτε μέσα του.