*του Κώστα Σαρικά
Η ελληνική απάντηση και το επόμενο βήμα
Για την ελληνική πλευρά, η απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στις αναχαιτίσεις και στη διαχείριση της καθημερινότητας. Το μήνυμα των τουρκικών κινήσεων είναι ότι η μάχη στο Αιγαίο γίνεται όλο και πιο δικτυοκεντρική, όλο και πιο εξαρτημένη από αισθητήρες, drones, ηλεκτρονική επιτήρηση και ταχύτατη μετάδοση εικόνας και δεδομένων. Αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί η Αθήνα επιταχύνει προγράμματα που αφορούν όπλα ακριβείας, αντιαεροπορική και αντιdrone άμυνα, δικτυωμένη επιχειρησιακή εικόνα και πολλαπλά επίπεδα αποτροπής.
Οι PULS, τα Spike NLOS και ο υπό διαμόρφωση αντιαεροπορικός θόλος δεν είναι αποσπασματικές κινήσεις αλλά αποτελούν τμήματα μιας συνολικής απάντησης σε ένα περιβάλλον όπου η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει την επιτήρηση και την αμφισβήτηση σε καθημερινό εργαλείο πίεσης. Το ελληνικό Επιτελείο γνωρίζει ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο να αντιμετωπίζονται τα μεμονωμένα περιστατικά, αλλά να οικοδομηθεί μια αρχιτεκτονική που θα μειώνει το όφελος της άλλης πλευράς από τέτοιες ενέργειες και θα αυξάνει το κόστος οποιασδήποτε κλιμάκωσης.
Το συμπέρασμα που προκύπτει από τα μέχρι τώρα στοιχεία του 2026 είναι σαφές. Η Τουρκία δεν επιστρέφει απλώς στις γνωστές συνταγές προκλητικότητας αλλά με αναβαθμισμένη μεθοδολογία, με επίκεντρο τα UAV και τα αεροσκάφη επιτήρησης, με παρουσία σε τομείς του ελληνικού FIR που είχε επί μακρόν αποφύγει και με προφανή στόχο να δοκιμάσει τα όρια, τις διαδικασίες και την αντοχή της ελληνικής αποτροπής. Και αυτές είναι κινήσεις που θέτουν το ελληνικό Επιτελείο σε κατάσταση αυξημένης εγρήγορσης.